Επικοινωνία:

ΣΥΝΔΕΣΜΟΣ ΤΩΝ ΓΕΡΑΚΙΤΩΝ AΤTΙΚΗΣ
ΓΛΑΔΣΤΩΝΟΣ 8
106 77 ΑΘΗΝΑ
GREECE
Τηλ-FAX: 2103827211
E-mail: geraki@geraki.info
Ιστοσελίδα: http://www.geraki.info

Παρασκευή, 29 Αυγούστου 2014

Λάκωνες «Στον Αέρα»: Radio Melodia Adelaide



http://radiomelodia.com.au
Ένας νέος φιλόδοξος ραδιοφωνικός σταθμός  «Radio Melodia» στο ιντερνέτ με μουσική και ομιλία στα ελληνικά από την Αδελαΐδα αρχίζει να παίρνει μορφή.

Πρόκειται για πρωτοβουλία του μέλους του Παλλακωνικού Συλλόγου Παναγιώτη Μαυραειδή και της σύζυγός του Χρυσούλας Μελισσινάκη, οι οποίοι οργανώνουν και συντονίζουν τις εκπομπές.  Ο ραδιοφωνικός τους σταθμός σε λίγες ημέρες θα εκπέμπει στην περιοχή της Αδελαίδας της Νότιας Αυστραλίας σε συχνότητα fm, στους 152,275MHz.

Προς το παρόν για να τον ακούσετε ζωντανά απλά κάντε κλικ πάνω στη φωτογραφία της Χρυσούλας εν δράσει και καλή ακρόαση!

http://radiomelodia.com.au
 



 
 
 
Αναδημοσίευση από το:
 

Παρασκευή, 4 Ιουλίου 2014

Στον Παππού μου.



Η κόρη Ελένη και η εγγονή Ειρήνη του εκλιπόντος προ έτους Γεωργίου Χ.
Μήτρη μας έστειλαν τις ακόλουθες επιστολές. Τα κείμενα αυτά θα δημοσιευθούν
στο επόμενο φύλλο 178 της εφημερίδας μας.


Στον Παππού μου,

Αγαπημένε μου παππού έχει περάσει ένας ολόκληρος χρόνος από την ημέρα που σταμάτησες  να πολεμάς.

Δεν καταλαβαίνω πόσο γρήγορα πέρασε ο   καιρός , αισθάνομαι σαν χθες.  Ένας  χρόνος πέρασε και ούτε μια μέρα δεν πέρασε να μην σε σκέπτομαι . Ο πρώτος χρόνος μακριά σου ήταν ο χειρότερος τα γενέθλιά σου  , στις  γιορτές σου  σε σκεπτόμουνα συνέχεια.

Θα έδινα τα πάντα για να σε ξαναδώ ή να ακούσω την φωνούλα σου. Η απουσία σου τεράστια και ας ήμασταν μακριά . Δεν ξέρουμε τι αξία έχει  ένας άνθρωπος αλλά το καταλαβαίνουμε όταν το ν χάνουμε. Εύχομαι εκεί που είσαι τώρα να είναι καλύτερα χωρίς να υποφέρεις και να μας κοιτάς από ψηλά  και να μας χαμογελάς.

Μην φοβάσαι  επίσης, που αυτή η αρρώστια σε νίκησε  . Πάντα ήσουνα δυνατός και πάλευες μέχρι το τέλος της ζωής σου. Μερικές φορές μου φαίνεται απίστευτο που έχεις φύγει , Σε αισθάνομαι δίπλα μου συνέχεια, έχεις φύγει και ποτέ δεν φεύγεις από την σκέψη μου.

Σκέπτομαι όλες τις αναμνήσεις που είχαμε ζήσει μαζί και τις έχω στην καρδιάμου. Ο πρώτος χρόνος πέρασε αλλά η καρδιά μ ου πονάει ακόμα αλλά σκέπτομαι ότι είσαι χαρούμενος εκεί που είσαι και αυτό με κάνει να νοιώθω καλά.

Παππούλη  μου γλυκέ θα ήθελα να σου πω πόσο πολύ σε αγαπώ  και όλες οι αναμνήσεις θα είναι χαραγμένες στην καρδιά μου. Σε αγαπώ και δεν θα σε ξεχάσω ποτέ . Στο υπόσχομαι η εγγόνα σου Ειρήνη. Σε Αγαπώ Παππού.

-------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------


Εις Μνήμη του Πατέρα μου,

Στον αγαπημένο μου πατέρα που πέρασε ένας χρόνος μακριά μας  και μου φαίνεται  σαν όνειρο, δεν πιστεύω τι έχει συμβεί και ήρθα να τον δώ να το πιστέψω  να του πω πόσο τον αγαπώ  αλλά δυστυχώς . Φτάνοντας στο όμορφο Γεράκι μας αντικρίζοντας το σπιτάκι μας εκεί ήταν τα δύσκολα.  Όλοι μαζεμένοι να περιμένουν , τα μάτια μου κοίταζαν γύρω μου ήθελα να τους δω όλους εκεί, τα πόδια μου λύγιζαν , στα μάτια μου δεν μπορούσα να συγκρατήσω τα δάκρυά μου,  ήταν πολύ δύσκολη στιγμή. Λαχταρούσα να δω και τον πατέρα μου, του φώναζα αλλά δεν με άκουγε προχώρησα στο δωμάτιο του   άδειο το κρεβατάκι  του έπεσα το αγκάλιασα  το φιλούσα  αλλά όλα άψυχα κανένας δεν με αγκάλιασε κανένας δεν με φίλησε . Ο πόνος πιο δυνατός μέσα μου από κάθε φορά. Γύρισα όλο το σπίτι μας κοίταζα να βρω τα πραγματάκια του, το τρακτεράκι  του,  σε μια μεριά έρημο. Ο πόνος αβάσταχτος.  Κάθε μέρα που περνούσε εγώ κοίταζα να τον δω σε καμιά πλατεία να πίνει  τον καφεδάκι του,  σε κανά  χωράφι  αλλά τίποτα,   το μόνο που γίνομαι κομμάτια .

Αυτό που θέλω, να είσαι χαρούμενος εκεί που είσαι και να είσαι σίγουρος ότι θα σ αγαπώ για πάντα και δεν πρόκειται ποτέ να  σε ξεχάσω  όσα χρόνια και  αν περάσουν, κάθε μέρα σε σκέπτομαι και σε  έχω στην καρδιά μου.

Σ αγαπώ πατέρα η κόρη σου Ελένη- Τα φιλιά από τον Γαμπρό σου Γιώργο και τα εγγόνια σου Θεόδωρο και Ειρήνη.

 

Σάββατο, 21 Ιουνίου 2014


 H ημερήσια εκδρομή των Γερακιτών της Αθήνας.


 

Ευχάριστη έκπληξη αποτέλεσε η ικανοποιητική παρουσία των Γερακιτών της Αθήνας, στην ημερήσια εκδρομή μας που πραγματοποιήθηκε στις 4 Μαΐου. Συμμετείχαν οικογένειες που στο κάλεσμά μας ανταποκρίθηκαν με ενθουσιασμό και που φάνηκε ότι και οι ίδιοι το χάρηκαν πολύ. Ευχαριστούμε όλους τους συμπατριώτες και φίλους, που μας βοηθούν να διατηρούμε το όνειρο για Γερακίτικες συναντήσεις . Προορισμός της εκδρομής μας η  ορεινή Κορινθία. Πρώτη στάση στο Βραχάτι για καφέ ή και πρόχειρο πρωινό για τους αγουροξυπνημένους. Στη συνέχεια, περνώντας από το Κιάτο, αρχίσαμε την ανηφόρα για να επισκεφτούμε, στη δεύτερη στάση μας , το περιβαλλοντικό μουσείο της αποξηραμένης πλέον λίμνης Στυμφαλίας, με τη γνωστή μυθολογική φήμη της και σύνδεσή της με έναν από τους άθλους του Ηρακλή. Τα εκθέματα αξιόλογα, μα εκείνα που μας γύρισαν πολλά χρόνια πίσω ήταν τα γεωργικά εργαλεία που χρησιμοποιούνταν στο πολύ παλιό και μέχρι το πρόσφατο παρελθόν, αλλά και σήμερα. Ενδεικτικά θα αναφερθώ στο πω…πω…πω..πω.. έρχεται η γλίνα με τα αυγό». Και βέβαια τους αρχιστράτηγους των Γερακίτικών αλωνιών, τον μπάρμπα-Γιώργη τον Ζάχο και τον μπάρμπα Μιχάλη τον Μήτρη (Τζατζά). Αξέχαστα χρόνια και για τις δικές μας ηλικίες που μετά το αλώνισμα τα κολλημένα στο ιδρωμένο σώμα μας ΑΓΑΝΑ τα διώχναμε με νερό του κουβά και όχι με το σημερινό ντους. Μετά την Στυμφαλία συνεχίσαμε για τους κυρίως προορισμούς μας  το Μοναστήρι του Αι-Γιώργη και την Λίμνη Δόξα.

Η διαδρομή απερίγραπτα όμορφη, με τις  μοναδικές ελληνικές φυσικές εναλλαγές των τοπίων, που δημιουργούν αίσθημα θαυμασμού και ψυχικής ανάτασης στον επισκέπτη. Σε κάποια σημεία αυτής της διαδρομής, απολαύσαμε το πλούσιο οροπέδιο της Φενεού ου παράγει κυρίως τα φημισμένα όσπρια για την νοστιμιά τους. Φθάνοντας στο Μοναστήρι του Αγίου Γεωργίου μας υποδέχτηκαν οι ευγενικοί μοναχοί που ζουν κ αι το υπηρετούν, οι οποίοι μετά από μια σύντομη ενημέρωση για την ιστορία του, μας πρόσφεραν το υπέροχο γλυκό κουταλιού από τριαντάφυλλα που καλλιεργούν οι ίδιοι και το παρασκευάζουν με την μοναδική μυστική συνταγή τους. Μέσα στο χώρο του Μοναστηριού, ένα μικρό, εσωτερικό και σκοτεινό ανώγειο, αποτελούσε τα χρόνια της σκλαβιάς το αμφισβητούμενο… από ερασιτέχνες ιστορικούς της ντροπής, ΤΟ ΚΡΥΦΟ ΣΧΟΛΕΙΟ, που υπηρετούσαν με θάρρος και πίστη για την λευτεριά ηρωικοί ρασοφόροι. ΄Ετσι κρατήθηκαν αναλλοίωτες, η γλώσσα μας και η  θρησκεία μας.

Μετά την ενδιαφέρουσα ξενάγηση στον εξωτερικό χώρο του Μοναστηριού, βγάλαμε όλοι μαζί αναμνηστικές φωτογραφίες και αγοράσαμε τοπικά προϊόντα. Η λίμνη Δόξα, που στη συνέχεια επισκεφθήκαμε, είναι το κατ εξοχήν τοπίο που προσελκύει το μεγαλύτερο μέρος των εκδρομέων φανταστικός συνδυασμός της στεριάς με το υγρό στοιχείο. Εκεί τα δένδρα στις όχθες της Λίμνης κάποιες ώρες της ημέρες ή και του φεγγαρόφωτου, κοιτάξουν τις σκιές τους μέσα στο βυθό της Λίμνης. Τις φυσικές ομορφιές της Ελλάδος μας, χρειάζονται πολλοί ποιητές για να τις περιγράψουν!! Χορτασμένοι από φυσικό κάλλος και μετά από προσκύνημα στον Ναό του Αγίου Φανουρίου, δίπλα στο νερό της Λίμνης, πήραμε τον δρόμο της επιστροφής. Στο γραφικό ορεινό χωριό Καστανιά, σε πολύ ωραία ταβέρνα με υπέροχη θέα μέσα σε καταπράσινο περιβάλλον, γευτήκαμε την σπιτική σπανακόπιτα, την καλοψημένη μπουζοπούλα και γενικώς τα νόστιμά τους φαγητά που όλους μας ικανοποίησαν! Στο γυρισμό, βρεθήκαμε και πάλι στις παραθαλάσσιες και φιλόξενες καφετέριες στο Βραχάτι για απογευματινό καφέ και παγωτό. Σε όλη την διάρκεια του ταξιδιού μέσα στο πούλμαν μας συνόδευαν ανέκδοτα , τραγούδια , υπέροχα «λεχθέντα» βγαλμένα από την ζωή και οι πλούσιες συζητήσεις, πλαισιωμένες από τραγούδια των καλλίφωνων της παρέας. Στο τέλος της υπέροχης πραγματικά αυτής συνάντησης, όλοι μας ευχηθήκαμε να βρεθούμε και πάλι το φθινόπωρο, για κάποιο άλλο εκδρομικό προορισμό και κάθε φορά, με  ακόμα περισσότερους Γερακίτες! Σας ευχαριστούμε θερμά όλους!

Για το Δ.Σ Θανάσης Κουτσοβίτης
 





 

Τετάρτη, 23 Απριλίου 2014

Εκδήλωση των Γερακιτών Νότιας Αυστραλίας Αδελαίδας για την οικονομική ενίσχυση της νέας βιβλιοθήκης του Γερακίου.


Εκδήλωση των Γερακιτών Νότιας Αυστραλίας Αδελαίδας για την οικονομική ενίσχυση της νέας βιβλιοθήκης του Γερακίου.

 

Στις 22 του Μαρτίου 2014, πραγματοποιήθηκε στο Παλλακωνικό οικογενειακό κέντρο Νοτίου Αυστραλίας στην Αδελαΐδα εκδήλωση των Γερακιτών με σκοπό την ενίσχυση της βιβλιοθήκης του πολιτιστικού συλλόγου του Γερακίου. Η ιδέα ήταν της Σουσανιώς Μαλαβάζου-Μαρουδά όταν μέλη του Πολιτιστικού Συλλόγου Γερονθρών την πλησίασαν και της ζήτησαν αν μπορούν οι Γερακίτες Αδελαΐδα να διοργανώσουν εκδήλωση που τα κέρδη της να διατεθούν στην βιβλιοθήκη του χωριού.

Ήταν πέρυσι που μου ζήτησε η  Σουσανιώ να διοργανώσουμε κάτι για την βιβλιοθήκη του Γερακίου αλλά το πήραμε σοβαρά τον Φεβρουάριο και αποφασίσαμε να διοργανώσουμε εκδήλωση στις 22 του Μαρτίου.  Εκκαλέσαμε συνάντηση με άλλους Γερακίτες και αμέσως κλείσαμε την αίθουσα, ορχήστρα και διαφήμιση στο ράδιο και τον ρόλο που θα αναλάβει ο καθένας στην εκδήλωση. Η ανταπόκριση ήταν μεγάλη όχι μόνο σε κόσμο αλλά και σε κέφι και διασκέδαση. Εγώ και η Σουσανιώ και οι άλλοι διοργανωτές ευχαριστούμε τον κόσμο που με την παρουσία του βοήθησε στην επιτυχία της βραδιάς.

Πρώτα από όλα θέλουμε να ευχαριστήσουμε τον πρόεδρο και τα μέλη του διοικητικού συμβουλίου των Λακώνων για την ηθική και εθελοντική βοήθεια που μας έδωσαν. Τον Θανάση Αντωνάκη και την σύζυγό του Ελένη που ήρθαν από την Μελβούρνη ειδικά για την βραδιά αυτή και όλους αυτούς που μας έκαναν χρηματικές και άλλες δωρεές. Ευχαριστούμε αυτούς που μας ετοίμασαν τα νόστιμα εδέσματα (ψητά, ψάρια, πατάτες κτλ.) και τις κυρίες για τα παραδοσιακά γλυκά. Ευχαριστούμε την ορχήστρα «τρίο Ζορμπά»  που με την ωραία μουσική και τα τραγούδια μας προσέφερε κέφι και κράτησε την πίστα γεμάτη όλη την βραδιά με κόσμο που χόρευε μέχρι τις μία το πρωί.

               Αλλά τις μεγάλες ευχαριστίες και τα συγχαρητήρια ανήκουν στον Παναγιώτη Μαυραειδή και την Χρυσούλα Μελισσινάκη. Η παρουσίασή τους ήταν υπέροχη. Η Χρυσούλα μας μίλησε για την σημασία της βιβλιοθήκης στην κοινωνία και για το πώς μας βοηθάει στην συνέχιση της κουλτούρας μας καθώς και μας ενημέρωσε για τις εκδηλώσεις που έχουν γίνει σε αυτήν μέχρι τώρα. Ο Παναγιώτης μίλησε για την ιστορία του Γερακίου από τους αρχαίους χρόνους μέχρι σήμερα. Και στις δυο ομιλίες προβλήθηκαν φωτογραφίες τόσο από αξιοσημείωτα μνημειακά κτίρια του Γερακίου (εκκλησίες, κάστρο) όσο και από τους χώρους της βιβλιοθήκης και των δραστηριοτήτων που αναπτύσσονται μέσα σε αυτήν και τα εγκαίνια της. Ευχόμαστε να μας παρουσιάσουν και άλλα πολιτιστικά προγράμματα.

Τα χρήματα που μαζεύτηκαν ανέρχεται στο ποσό των 5.060 ευρώ και μεταφέρθηκαν στον τραπεζικό λογαριασμό του Πολιτιστικού συλλόγου Γερονθρών. Ευχαριστούμε τους κατοίκους του Γερακίου που μας έδωσαν την ευκαιρία να βοηθήσουμε και εμείς με αυτόν τον τρόπο την νέα βιβλιοθήκη και  πιστεύουμε ότι τα  χρήματα της εκδήλωσης θα καλύψουν τις ανάγκες της.

Με πατριωτικούς χαιρετισμούς από τους Γερακίτες Αδελαίδας Νοτίου Αυστραλίας

Χρήστος Βλάχος.

 

 

 

Ονόματα Δωρητών που έδωσαν χρήματα για την βιβλιοθήκη (σύνολο 1750 δολλάρια):

·        Γεώργιος Κρητικός

·        Γιάννης Πήλιουρας

·        Μιχάλης Μαλαβάζος

·        Αγγελής Μπουρζιουκλής

·        Παναγιώτης και Φάνη Μπούρα

·        Γεώργιος Λιανός

·        Βασίλης και Ντίνα Λάππας

·        Νίκος Αρχοντής

·        Χρήστος Βλάχος του Γεωργίου

·        Διαμαντής Ροζακλής

·        Δήμος Κούρλας

·        Άννα Λάμπρου

·        Κώστας και Λιλή Ροζακλή

·        Κατερίνα Μήτρη

·        Στέλιος Χαγιάς

·        Χρήστος Γιάννες

·        Αθηνά Πάζιος

·        Φιλιππία Πήλιουρα

·        Ανώνυμος

 

Ονόματα Δωρητών για το λαχείο:

·        Χρήστος και Γεωργία Βλάχου

·        Εστιατόριο «ΚΕΦΙ», Δημήτριος και Κατερίνα Αντωνόπουλος

·        Βασίλης και Ντίνα Λάππα

·        Μιχάλης και Άννα Ζούνη

·        Παναγιώτης Μαυραειδής και Χρυσούλα Μελισσινάκη

·        Κούλα Τζιτζινιώτη

·        Οικογένεια Γεωργίου Πήλιουρα

·        Ανώνυμος και Γεώργιος και Κατίνα Κανέλλος

 

Ονόματα Δωρητών πλειστηριασμού:

·        Οικογένεια Γεωργίου Μαυραειδή

·        Άγγελα Ξυμιτίδης

·        Γιάννης και Μαριέττα Θεοδωρακάκος

·        Κώστα και Αργυρώ Μουρατίδη

·        Γεώργιος και Ζαχαρούλα Νικολαίδη

 

Ονόματα Δωρητών αναψυκτικών:

·        Ελένη Γαλάνη

·        Βαγγέλης και Σουσανιώ Μαλαβάζου
 
 
Στιγμιότυπα από την εκδήλωση στο Λακωνικό χωλ.



 


 
Εκθέματα από παραδοσιακά αντικείμενα Γερακίτικης τέχνης.
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Η Χρυσούλα Μελισσινάκη στην ομιλία για την σημασία της βιβλιοθήκης στην κοινωνία.

 

 
 
 
Ο Παναγιώτης Μαυραειδής στην παρουσίαση σχετικά με την Ιστορία του Γερακίου.
 
 










 

Παρασκευή, 28 Μαρτίου 2014

KOΠΗ ΠΙΤΤΑΣ 2014


 

 

KOΠΗ ΠΙΤΤΑΣ 2014

 

Την Κυριακή 2 Φεβρουαρίου , όπως είχε ανακοινωθεί στην Εφημερίδα μας,

 παρουσία των μελών του Δ. Σ και μελών του Συνδέσμου μας, πραγματοποιήθηκε

στον ιερό Ναό των Ταξιαρχών στο πεδίο του Άρεως η καθιερωμένη ετήσια

 αρτοκλασία υπέρ υγείας  των απανταχού Γερακιτών.  Μετά το πέρας  της

αρτοκλασίας οι συμμετέχοντες περπατήσαμε σε παρέες, διασχίζοντας το υπέροχο

πάρκο  και συγκεντρωθήκαμε στο καφέ ΑΛΣΟΣ που τα τελευταία χρόνια μας

φιλοξενεί θα λέγαμε ικανοποιητικά. Εκεί  έγινε η κοπή της  πρωτοχρονιάτικης πίττας

από τον πρόεδρο του Δ. Σ. Υπήρχαν τρία φλουριά που έτυχαν στις κυρίες Σοφία

Παπαγεωργίου, Νούλα Σαράντη- Καραβόλια και Κατίνα Κωνστιάντου-Δούκα οι

οποίες έλαβαν τα δώρα τους από το Σύλλογο και από προσφορά της Κας Ελένης

Κουτσοβίτη , την οποία και ευχαριστούμε.

Το κλίμα , ως συνήθως ζεστό με ανταλλαγές ευχών, με αναφορές στα νέα του

χωριού μας , ατάκες, φιλοφρονήσεις, άδολα ευτράπελα και ότι κάνει μια συντροφιά

ευχάριστη όταν αποτελείται από συμπατριώτες.

Ο πρόεδρος  Στυλιανός Γκίνης  απευθυνόμενος στους παρευρισκομένους   είπε τα ¨

εξής

Αγαπητοί Γερακίτες,  φίλες και φίλοι,

Σας εύχομαι Χρόνια Πολλά, καλή χρονιά, με υγεία, ειρήνη, προσωπική ευτυχία και

δημιουργικές επιτυχίες.

Χαίρομαι που βρισκόμαστε πάλι μαζί σε αυτήν την ετήσια καθιερωμένη συνάντηση.

Θέλω να ευχαριστήσω τους φίλους του Διοικητικού Συμβουλίου με τους οποίους

συμπορευτήκαμε τα τρία αυτά χρόνια καθώς και τους φορείς οι οποίοι με την

συνδρομή τους στηρίζουν τον Σύνδεσμο και φροντίζουν έγκαιρα για τον

 εμπλουτισμό της εφημερίδας μας με τις δραστηριότητες και τα νέα τους.

Θέλω να ευχαριστήσω  επίσης τον Πρόεδρο του Συνδέσμου των Κοσμιτών κ. Μιχάλη

Κουτσοθεοδωρή που πάντα μας τιμά με την Παρουσία του.

Η μειωμένη συμμετοχή στην σημερινή ετήσια αυτή συγκέντρωση πρέπει να

προβληματίσει όλους μας. Ίσως οι περίεργες καιρικές συνθήκες  να είναι η κύρια

αιτία  της μη ικανοποιητικής προσέλευσης.  Πιστεύω  σε όλους είναι αυτονόητο

ότι η συμμετοχή σας σε αυτή την μοναδική συγκέντρωση   αποτελεί και για μας το 

εφαλτήριο, την δύναμη και τον οδηγό για συνέχεια. Συνέχεια προηγούμενης

ενημέρωσης σας γνωρίζω ότι το Κέντρο Βυζαντινών Σπουδών του Πανεπιστημίου

της Θεσσαλονίκης μας ανακοίνωσε ότι  η ανατύπωση του βιβλίου «Το Γεράκι .

 Οι εκκλησίες του οικισμού» των κ. κ. Ν.Κ. Μουτσοπούλου και Γ. Δημητροκάλη θα

κοστίσει 1445 Ευρώ για 50 αντίγραφα, δηλαδή 30 ευρώ περίπου κάθε βιβλίο.

Παρακαλούμε όπως οι ενδιαφερόμενοι να επικοινωνήσουν με τον Σύνδεσμο μας

μέσω της ιστοσελίδας  geraki@geraki   ή  με τον Αθανάσιο Κουτσοβίτη 2106393931

και  Στυλιανό Γκίνη  2106544226.

Με  έκδηλη ανησυχία σας ενημερώνω ότι ήμαστε αντιμέτωποι – με πρωτόγνωρη – οικονομική δυσπραγία του Συνδέσμου μας.  Το Διοικητικό Συμβούλιο για την αντιμετώπιση της κατάστασης προτείνει τα εξής άμεσα μέτρα και ζητάμε την έγκρισή της σημερινής Γενικής Συνέλευσης για :

1)     Έκδοση της εφημερίδας ανά τρίμηνο

2)     Δραστική μείωση εξόδων του Γραφείου και αν χρειαστεί την κατάργηση του.

Η Γενική Συνέλευση ενέκρινε .

Στη συνέχεια και επειδή στις αρχαιρεσίες που έλαβαν χώρα για εκλογή νέου

Διοικητικού Συμβουλίου δεν υπήρξαν υποψηφιότητες, προτάθηκε και εγκρίθηκε

ομόφωνα από την Γενική Συνέλευση η παράταση της θητείας του υφιστάμενου Δ. Σ

για ένα  ακόμη έτος. Η  εκδήλωση έκλεισε με την καθολική ευχή του χρόνου πιο

πολλοί και πιο δυνατοί.

Για το Διοικητικό Συμβούλιο







 
 
 

Σάββατο, 6 Ιουλίου 2013

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ

 
ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ
 
Όσοι ενδιαφέρονται να λαμβάνουν την εφημερίδα του Γερακίου ηλεκτρονικά σε αρχείο PDF να μας στείλουν το Ε-mail τους στην διεύθυνση geraki@geraki.info και με το κείμενο:
 "θέλω να λαμβάνω την εφημερίδα ηλεκτρονικά στο Εmail μου".
 
 Προυπόθεση είναι να έχουν δώσει την ετήσια συνδρομή τους στον Σύνδεσμο των Γερακιτών Αττικής.
 
Όσοι από τους συνδρομητές που θα τους στέλνουμε ηλεκτρονικά την εφημερίδα δεν θέλουν να λαμβάνουν πλέον την χάρτινη έκδοση, "hardcopy" μπορούν να μας γράψουν στο Ε-mail: "Δεν επιθυμώ να μου στέλνετε την χάρτινη έκδοση της εφημερίδας, παρά μόνο την ηλεκτρονική".
 
Με αυτόν τον τρόπο αποστολής της εφημερίδας, μπορείτε να την έχετε στον υπολογιστή σας την ίδια μέρα που εκδίδετε, να έχετε αρχείο όλων των τευχών, να την εκτυπώσετε σε χαρτί Α3 αν την θέλετε σε "hardcopy".
 
Έτσι διευκολύνετε το Σύνδεσμο γιατί θα μειωθεί το κόστος αποστολής και γενικά βοηθάμε το περιβάλλον αν την διαβάζετε μόνο στον υπολογιστή σας και δεν σπαταλάμε χαρτί για την εκτύπωσή της.
 
 

Σάββατο, 18 Μαΐου 2013



Kείμενο του Κώστα Τσεμπελή στην εκδήλωση
που έγινε στο Γυμνάσιο Γερακίου.






 



Καλησπέρα σας.

Θέλω να σας ευχαριστήσω για την παρουσία σας απόψε σ’ αυτόν εδώ το χώρο , που προσφέρθηκε για μια εκδήλωση μνήμης και περίσκεψης  με πολιτιστικές αποχρώσεις.

Οφείλω να ευχαριστήσω, επίσης, το Διοικητικό Συμβούλιο του Πολιτιστικού Συλλόγου Γερονθρών για την τιμή που μου κάνει να παρουσιαστεί υπό την αιγίδα του η δισκογραφική αυτή δουλειά.

Πολλές ευχαριστίες αξίζουν  στο Δήμο , καθώς και στους Διευθυντές του Γυμνασίου και Λυκείου για την παραχώρηση της αίθουσας εκδηλώσεων .

Τέλος, ιδιαίτερη μνεία απαιτείται για τους εμφανείς και αφανείς συντελεστές αυτού του ψηφιακού δίσκου: τους συνθέτες Μπάμπη Γούλα, Γιώργο Κόκκορη και Ανδρέα Σκιαδά που επένδυσαν μουσικά τους στίχους μου, τους τραγουδιστές Σπύρο Κουτσοβασίλη, Γιώργο Σκιαδά, Νίκο Τσίπα και Θόδωρο Βάρλα , τους μουσικούς που συμμετείχαν στις ηχογραφήσεις , τον Ανδρέα Σκιαδά που παραχώρησε το στούντιο ηχογράφησης , το Δημήτρη Μπεκιάρη για τις φωτογραφίες που συμπληρώνουν την έκδοση.

Όλοι οι παραπάνω εργάστηκαν ανιδιοτελώς.

                                  

Το κεντρικό θέμα της παρούσας εκδήλωσης  δεν είναι, δυστυχώς,  ούτε πρωτότυπο ούτε σπάνιο. Πρόκειται για τη στιχουργική του θανάτου. Όλοι μας γνωρίζουμε κι έχουμε τραγουδήσει τέτοια τραγούδια.

Η θεματική αυτή παρατηρείται σε πληθώρα ειδών, από την αρχαία ως την υπερρεαλιστική ποίηση  και από το δημοτικό τραγούδι ως τις πιο σύγχρονες μορφές του τραγουδιού, όπως η ροκ.

Στην παρούσα φάση θα περιοριστούμε σε μία σύντομη αναφορά στο δημοτικό  και σε μία , κάπως εκτενέστερη, αναφορά στο ρεμπέτικο και λαϊκό τραγούδι.

Στο δημοτικό τραγούδι υπάρχει ιδιαίτερη κατηγορία που «στεγάζει» αυτό το θέμα: είναι τα «Μοιρολόγια ή τραγούδια του Κάτω Κόσμου και του Χάρου».

Η αναπαράσταση του Άδη στο δημοτικό τραγούδι διαιωνίζει, με τις αναγκαίες προσαρμογές, την παραδομένη αρχαιοελληνική αντίληψη για τον κόσμο των νεκρών, όπως αποτυπώνεται από την Οδύσσεια ως το Μένιππο.

Στον Χάρο ως προσωποποίηση του θανάτου και κυρίαρχο του Κάτω Κόσμου αποδίδονται εξωτερικά γνωρίσματα που παραπέμπουν σε προσδιορισμούς του Ερμή και του θανάτου στα Ομηρικά έπη και την τραγωδία.

Αξιοσημείωτο είναι ότι, σε ορισμένα δημοτικά τραγούδια, οι νεκροί διατηρούν γήινο σώμα και μορφή, έχουν συνείδηση, μιλιά και συναισθήματα, μόνο που στερούνται τα υλικά τους εφόδια:

Είδα τους νιους ξαρμάτωτους, τις νιες  χωρίς στολίδια

και τα μικρούτσικα παιδιά χωρίς πουκαμισάκια,

αναφέρει ο ανώνυμος δημιουργός.

Ο χαρακτήρας του θανάτου είναι, σε ορισμένα τραγούδια, πολεμικός. Ο Χάρος εμφανίζεται σαν έφιππος μαχητής, με αμείλικτο, βάρβαρο, εκδικητικό χαρακτήρα, πνεύμα χαιρεκακίας, άνανδρος, θηριώδης και μοχθηρός.

Άλλα δημοτικά τραγούδια προβαίνουν σε μία καταγγελία του θανάτου. Σε αυτά ο θάνατος εμφανίζεται ως αυτόβουλος , σατανικός ψυχοπομπός, που δικαίως λέγεται αδικητής, παράνομος και αμαρτωλός :

Χάρο δεν εβαρέθηκες να κάνεις αμαρτίες;

ρωτά το Χάρο ο άγνωστος δημιουργός.

Δεν θα επεκταθώ περισσότερο στο θέμα του θανάτου στο δημοτικό τραγούδι. Κάτι τέτοιο θα απαιτούσε ιδιαίτερα μακρύ χρόνο. Απλώς, αναφέρθηκα με συντομία για να καταδειχθεί ότι υπάρχει αδιάκοπη συνέχεια στον ελληνικό πολιτισμό: ο νεοελληνικός πολιτισμός «ακουμπά» στον αρχαιοελληνικό. Το δημοτικό τραγούδι «ακουμπά» στον Όμηρο και οι μεγάλοι λαϊκοί στιχουργοί φέρουν την αύρα του δημοτικού τραγουδιού.

Στο ρεμπέτικο-λαϊκό τραγούδι η σχετική θεματική μας είναι γνωστή, κυρίως, από  τραγούδια όπως: “Τώρα που φεύγω απ’ τη ζωή”, “Ένα όμορφο αμάξι με δυο άλογα”, “Πέντε Έλληνες στον Άδη”, “Πέφτουν τα φύλλα απ’ τα κλαριά”, “ Ίσως αύριο” κ.α.

Απόψε, θα επιχειρήσω μια περιδιάβαση σε στίχους που έγιναν τραγούδια τα οποία δεν είναι ευρέως γνωστά και θα προσπαθήσω να φωτίσω την πρόθεση που είχε ο στιχουργός έναντι του Χάρου.

Στο είδος αυτό , ο επώνυμος  , συνήθως , δημιουργός αντιμετωπίζει το Χάρο με διάφορους και ,ορισμένες φορές, απρόσμενους τρόπους.

Ο Μάρκος Βαμβακάρης στο τραγούδι Αρρώστησα στα ξένα μακριά σου , συνδυάζει την ανίατη ασθένεια με την ξενιτιά:

Αρρώστησα στα ξένα μακριά σου

κι ο Χάρος μ’ έχει εύρει μοναχό

μανούλα μου πως να’ μουνα κοντά σου

στο έρημό μας σπίτι το φτωχό.

Στο ίδιο μήκος κύματος κινείται και το τραγούδι του Νίκου Ρούτσου και Γιάννη Τατασόπουλου Γλυκοχαράζει ο Αυγερινός , μα εδώ υπάρχει και μια άπιστη γυναίκα που προκάλεσε το κακό:

Έρημος, ξένος και φτωχός   / χαροπαλεύω μοναχός

και μια ψυχή που μ’ έφερε /  σ’ αυτή τη μαύρη θέση

ποτέ δεν ήρθε να με δει / και να με συμπονέσει.

Στο τραγούδι του Γιάννη Κυριαζή, με τίτλο Θέλω βαριά να κοιμηθώ, ο θάνατος φαντάζει σαν λύτρωση από τα βάσανα της ζωής:

Θέλω βαριά να κοιμηθώ/ τα μάτια μου να κλείσω

για πάντα να ξεκουραστώ/ να μην ξαναξυπνήσω.

Σε άλλα τραγούδια ο Χάρος φτάνει σε ακραίο σημείο αναλγησίας και δείχνει ότι δεν έχει κανένα απολύτως όριο. Στο τραγούδι Ο Χάρος ετρελάθηκε, ο Οδυσσέας Μοσχονάς τραγουδά:

Ο Χάρος έστησε θηλιά / κι έπνιξε το παιδί του

κι έδειξε άλλη μια φορά/ τη μαύρη την ψυχή του.

Δεν λείπουν και οι περιπτώσεις , όπως στο τραγούδι του Μάρκου Βαμβακάρη, όπου ο θάνατος συνδέεται με  το φόνο και τη  βεντέτα:

Μάνα μου με σκοτώσανε/ δυο μαχαιριές μου δώσανε

αυτοί που με ζηλεύουνε/ και το κακό μου θέλουνε.

Τα δυο μικρά τ’ αδέρφια μου/ όταν θα μεγαλώσουν

να παν να βρούνε το φονιά/ και να τονε σκοτώσουν.

 

Λύτρωση από το μέγα βάσανο της ζωής , τον έρωτα, αποτελεί ο θάνατος στο τραγούδι των Γεράσιμου Κλουβάτου και Χαράλαμπου Βασιλειάδη Βύθισέ μου το μαχαίρι, σύμφωνα με την επίκληση του στιχουργού στην άκαρδη γυναίκα:

Βύθισέ μου το μαχαίρι /φέρ’το βόλτα στην καρδιά

απ’ το χέρι σου να πάει / η λεπίδα πιο βαθιά.

Στάλα στάλα με ποτίζεις δηλητήριο

σκότωσέ με να τελειώσει το μαρτύριο.

Άλλοτε ο θάνατος καταγγέλει το άδικο κοινωνικό σύστημα , όπως προκύπτει από το τραγούδι του Κώστα Βίρβου  Ήρθα, είδα και θα φύγω:

Ο θάνατος είναι γλυκός/ για τους βασανισμένους

ετούτος ο παλιοντουνιάς / είναι για ορισμένους. 

Ήρθα, είδα και θα φύγω/ σαν περαστικό πουλί

δυστυχής κι αδικημένος/ όπως όλοι οι καλοί.

Ή, ακόμα, συνδυάζει με τρόπο συγκλονιστικά επίκαιρο , αν και έχει γραφτεί το 1958, την ανεργία με την τάση για φυγή από τη ζωή, όπως παρατηρεί ο Θόδωρος Δερβενιώτης στο τραγούδι Ποιος έχει πέτρινη καρδιά:

Κυνηγημένος, καταστραμμένος/με γυναίκα και παιδιά

και χωρίς δουλειά ο δόλιος/ στου χειμώνα την καρδιά.

Πάει και παίρνει ο θάνατος/ κορμιά ευτυχισμένα

κι αφήνει και παιδεύονται/ ανθρώπους σαν και μένα.

Δε λείπει, όμως, και το σχετικό δίλημμα, όπως επισημαίνει ο Μπάμπης Μπακάλης:

Όλα τα βάρη πέσανε στην πλάτη μου απάνω

κι ούτε να ζήσω δεν μπορώ ούτε και να πεθάνω.

Επίσης, το λαϊκό τραγούδι προβάλλει την απόλυτη ισότητα μπροστά στο θάνατο. Οι στίχοι του Μιχάλη Μανταράκη στο τραγούδι Όσοι έχουνε λεφτά αναφέρουν:

Και όσοι έχουνε λεφτά / ποια είναι η προκοπή τους

πεθαίνουν κι ούτε δίφραγκο/δεν παίρνουνε μαζί τους.

Ο στίχος σε άλλο τραγούδι, του Μπάμπη Μπακάλη, με τίτλο Άνθρωπέ μου θα πεθάνεις, γίνεται συμβουλευτικός και ηθικοπλαστικός:

Σκέψου καλά, βρε άνθρωπε / μια μέρα θα πεθάνεις

γι’ αυτό σε άλλονε κακό / ποτέ σου να μην κάνεις.

Ο Γιώργος Μητσάκης εκφράζει το γνωστό λαϊκό ρητό επενδυμένο με τους στίχους του:

Η μοίρα έτσι τα’ φερε /κανένας δεν μου φταίει

ζωή δεν έχω πιο πολλή/ γιατί στον κόσμο οι καλοί

πάντα πεθαίνουν νέοι.

 

Όμως, η θεώρηση του θανάτου στο λαϊκό τραγούδι

παίρνει και μιαν άλλη,αισιόδοξη τροπή: ο Άλλος Κόσμος

δεν είναι μαύρος και απάνθρωπος, αλλά  καλύτερος από ετούτον εδώ τον κόσμο.

Ο στιχουργός Θεοδώσης Άθας, σε τραγούδι που μελοποίησε ο Γιώργος Ζαμπέτας, περιγράφει με παραστατικό τρόπο ένα Γλέντι Ρωμέικο:

Στον άλλο κόσμο εσμίξανε/ και στο κρασί το ρίξανε

και όλοι τους μεθύσανε/ το γλέντι αρχινίσανε.

Βαθύ βαρέλι αδειάσανε/ τ’ άδεια κεφάλια φτιάξανε

τρακόσια πιάτα σπάσανε/κι οι γύρω τους θαυμάσανε.

Πες μας Χάρε τι συμβαίνει

τι έχουν πάθει οι πεθαμένοι

τι έχουν πάθει οι πεθαμένοι

και γλεντούν ρωμέικα.

Ο ίδιος στιχουργός σε άλλο τραγούδι του Γιώργου Ζαμπέτα αντιπαραθέτει την αξιόλογη ζωή του Κάτω Κόσμου προς την ανάξια ζωή του Πάνω Κόσμου:

Μέσα στο γλυκοσούρουπο / και μέσα στον Απρίλη

ήρθανε να με πάρουνε / οι πεθαμένοι φίλοι.

-Φίλε παράτα το τσαρδί / το βαρυγγώμιμά του

και το ντουνιά το ντενεκέ/ κι έλα μαζί μας κάτω.

Εκεί δεν κάνουνε λαδιές/ δε στήνουνε παγίδες

εκεί  ‘ναι άνθρωποι καλοί/ και φίνοι μπεσαλήδες. 

 

Όπως έγινε φανερό από όσα προαναφέρθηκαν, δεν έρχομαι  για να φέρω κάτι καινοφανές και άγνωστο. Θεωρώ, λοιπόν, ότι δεν είμαι παρά ένας ταπεινός ακόλουθος αυτών που με το στίχο τους έθιξαν, προσέγγισαν, άγγιξαν,  ξόρκισαν, προσπάθησαν να αντιμετωπίσουν το ανεξάντλητο θέμα του θανάτου.

Οι στίχοι μου είναι βιωματικοί: έβγαιναν μόνοι τους, δεν χρειαζόταν προσπάθεια. Το συναίσθημα ήταν χείμαρρος  που ήθελε να ξεσπάσει και να εκφράσει τα πάντα: απορία, αγάπη, πόνο, θλίψη, πίκρα, απογοήτευση, οργή, κουράγιο, απαντοχή, ελπίδα, ανάμνηση ή και όλα μαζί.

Εξάλλου, η ποιήτρια Κική Δημουλά αναφέρει ότι : «ενώ όλα σχεδόν έχουν ειπωθεί, η γλώσσα να επιμένει και να μας πείθει ότι δεν ειπώθηκαν τα σημαντικότερα».

ΑΝΤΙ ΕΠΙΛΟΓΟΥ

Η θεματική του θανάτου δεν  με απασχολεί ούτε παρελθοντικά, ούτε παροντικά, ούτε μελλοντικά, αλλά α-χρονικά. Η στιχουργία μου πάνω σ’ αυτό το θέμα δεν είναι παρά  μια μελωδική διαμαρτυρία έναντι του ανίκητου Χάρου με λόγια καθαρά, χωρίς μισόλογα και υπαινιγμούς.  Όραμά μου η στιγμή που ο άνθρωπος θα νικήσει το Χάρο.

Θα κλείσω με τους στίχους που έχω γράψει σχετικά, για τους οποίους έχει εκφράσει θετική γνώμη ο Στέλιος Βαμβακάρης , ο οποίος και τους έχει στα χέρια του:

ΟΤΑΝ ΘΑ ΠΕΘΑΝΕΙ Ο ΧΑΡΟΣ

Θα τον χτυπήσω εγώ το Χάρο μαχαιριά

και θα του στήσω την ενέδρα πονηρά

κι όσο κι αν θέλει τη ζωή να κυβερνά

θα τονε κάνω  να χαθεί παντοτινά.

Θα τον χτυπήσω μία μέρα ξαφνικά

και θα χαρίσω πια σε όλους τη χαρά

θε να μου στήσουν μες στην πόλη προτομή

πελεκημένη με φροντίδα περισσή.

Κι όταν θα πεθάνει ο Χάρος

η ζωή θ’ αναστηθεί

δε θα τη βαραίνει βάρος

και θα κλείσει η πληγή.

 

ΥΣΤΕΡΟΓΡΑΦΟ

Η παρούσα εκδήλωση αφιερώνεται στο Βαγγέλη και σε όσους ακόμα συγχωριανούς και φίλους «έφυγαν» νέοι για έναν άλλο – ΑΓΝΩΣΤΟ- κόσμο: στον Πανούλη Κούρλα, τον Αντώνη Τσολομύτη, τον Τάκη Κούρλα, το Θανάση Ζάχο.