Επικοινωνία:

ΣΥΝΔΕΣΜΟΣ ΤΩΝ ΓΕΡΑΚΙΤΩΝ AΤTΙΚΗΣ
ΓΛΑΔΣΤΩΝΟΣ 8
106 77 ΑΘΗΝΑ
GREECE
Τηλ-FAX: 2103827211
E-mail: geraki@geraki.info
Ιστοσελίδα: http://www.geraki.info

Παρασκευή, 4 Ιουλίου 2014

Στον Παππού μου.



Η κόρη Ελένη και η εγγονή Ειρήνη του εκλιπόντος προ έτους Γεωργίου Χ.
Μήτρη μας έστειλαν τις ακόλουθες επιστολές. Τα κείμενα αυτά θα δημοσιευθούν
στο επόμενο φύλλο 178 της εφημερίδας μας.


Στον Παππού μου,

Αγαπημένε μου παππού έχει περάσει ένας ολόκληρος χρόνος από την ημέρα που σταμάτησες  να πολεμάς.

Δεν καταλαβαίνω πόσο γρήγορα πέρασε ο   καιρός , αισθάνομαι σαν χθες.  Ένας  χρόνος πέρασε και ούτε μια μέρα δεν πέρασε να μην σε σκέπτομαι . Ο πρώτος χρόνος μακριά σου ήταν ο χειρότερος τα γενέθλιά σου  , στις  γιορτές σου  σε σκεπτόμουνα συνέχεια.

Θα έδινα τα πάντα για να σε ξαναδώ ή να ακούσω την φωνούλα σου. Η απουσία σου τεράστια και ας ήμασταν μακριά . Δεν ξέρουμε τι αξία έχει  ένας άνθρωπος αλλά το καταλαβαίνουμε όταν το ν χάνουμε. Εύχομαι εκεί που είσαι τώρα να είναι καλύτερα χωρίς να υποφέρεις και να μας κοιτάς από ψηλά  και να μας χαμογελάς.

Μην φοβάσαι  επίσης, που αυτή η αρρώστια σε νίκησε  . Πάντα ήσουνα δυνατός και πάλευες μέχρι το τέλος της ζωής σου. Μερικές φορές μου φαίνεται απίστευτο που έχεις φύγει , Σε αισθάνομαι δίπλα μου συνέχεια, έχεις φύγει και ποτέ δεν φεύγεις από την σκέψη μου.

Σκέπτομαι όλες τις αναμνήσεις που είχαμε ζήσει μαζί και τις έχω στην καρδιάμου. Ο πρώτος χρόνος πέρασε αλλά η καρδιά μ ου πονάει ακόμα αλλά σκέπτομαι ότι είσαι χαρούμενος εκεί που είσαι και αυτό με κάνει να νοιώθω καλά.

Παππούλη  μου γλυκέ θα ήθελα να σου πω πόσο πολύ σε αγαπώ  και όλες οι αναμνήσεις θα είναι χαραγμένες στην καρδιά μου. Σε αγαπώ και δεν θα σε ξεχάσω ποτέ . Στο υπόσχομαι η εγγόνα σου Ειρήνη. Σε Αγαπώ Παππού.

-------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------


Εις Μνήμη του Πατέρα μου,

Στον αγαπημένο μου πατέρα που πέρασε ένας χρόνος μακριά μας  και μου φαίνεται  σαν όνειρο, δεν πιστεύω τι έχει συμβεί και ήρθα να τον δώ να το πιστέψω  να του πω πόσο τον αγαπώ  αλλά δυστυχώς . Φτάνοντας στο όμορφο Γεράκι μας αντικρίζοντας το σπιτάκι μας εκεί ήταν τα δύσκολα.  Όλοι μαζεμένοι να περιμένουν , τα μάτια μου κοίταζαν γύρω μου ήθελα να τους δω όλους εκεί, τα πόδια μου λύγιζαν , στα μάτια μου δεν μπορούσα να συγκρατήσω τα δάκρυά μου,  ήταν πολύ δύσκολη στιγμή. Λαχταρούσα να δω και τον πατέρα μου, του φώναζα αλλά δεν με άκουγε προχώρησα στο δωμάτιο του   άδειο το κρεβατάκι  του έπεσα το αγκάλιασα  το φιλούσα  αλλά όλα άψυχα κανένας δεν με αγκάλιασε κανένας δεν με φίλησε . Ο πόνος πιο δυνατός μέσα μου από κάθε φορά. Γύρισα όλο το σπίτι μας κοίταζα να βρω τα πραγματάκια του, το τρακτεράκι  του,  σε μια μεριά έρημο. Ο πόνος αβάσταχτος.  Κάθε μέρα που περνούσε εγώ κοίταζα να τον δω σε καμιά πλατεία να πίνει  τον καφεδάκι του,  σε κανά  χωράφι  αλλά τίποτα,   το μόνο που γίνομαι κομμάτια .

Αυτό που θέλω, να είσαι χαρούμενος εκεί που είσαι και να είσαι σίγουρος ότι θα σ αγαπώ για πάντα και δεν πρόκειται ποτέ να  σε ξεχάσω  όσα χρόνια και  αν περάσουν, κάθε μέρα σε σκέπτομαι και σε  έχω στην καρδιά μου.

Σ αγαπώ πατέρα η κόρη σου Ελένη- Τα φιλιά από τον Γαμπρό σου Γιώργο και τα εγγόνια σου Θεόδωρο και Ειρήνη.

 

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου